NBA - Kawaleria i Wojownicy nie zwalniają tempa, Boston oraz Houston na remis.

NBA - Kawaleria i Wojownicy nie zwalniają tempa, Boston oraz Houston na remis.

NBA wkroczyło w fazę, gdzie najmniejszy błąd może kosztować trudy całego sezonu, dlatego w żadnym ze spotkań nie można pozwolić sobie na rozluźnienie czy lekceważenie przeciwnika. Niestety dwie ekipy w tegorocznych play-off'ach idą jak burza, mowa tutaj o zeszłorocznych finalistach - Cleveland Cavaliers i Golden State Warriors, które jak na razie nie oddali swoim rywalom żadnego spotkania i bezproblemowo przechodzą kolejne fazy play-off's. Odwrotnie jest w dwóch pozostałych rywalizacjach, w których ekipy Boston, Washington, Houston oraz San Antonio toczą zacięty bój o awans do finału Konferencji. Przeanalizujmy zatem, co działo się w tych rywalizacjach. 

Standardowo przegląd zaczniemy od rywalizacji, które rozstrzygnęły się w mgnieniu oka. Kawaleria pod wodzą jak na razie niezawodnego LeBron'a James'a uporała się szybciej niż przypuszczano z ekipą Dinozaurów z Toronto. Prognozowano, że obydwie ekipy rozegrają 5 spotkań, a rywalizację wygrają Cavs 4:1. Podopieczni Tyrona Lue jednak uporali się szybciej z Raptors. W każdym spotkaniu drużyna z Ohio przewyższała swojego rywala z Kanady. Spotkania numer 2 i 3 to pokaz siły aktualnych mistrzów NBA, a wygrane 125:103 oraz 115:94 nie dały złudzeń kibicom z Air Canada Center. W spotkaniu numer 4 Cavaliers wygrali tylko 7 punktami, lecz cały czas trzymali na dystans ekipę dowodzoną przez Dwayne'a Casey'a.

Znakomita współpraca tych zawodników zapewniła szybki awans do finału Konferencji.

Toronto mogłoby dłużej powalczyć z Cavs, gdyby nie kontuzja kostki Kyle'a Lowry'ego, która wyeliminowała go z meczu numer 3 i 4. James/Irving/Love i reszta zespołu galopuje w stronę wielkiego finału NBA, godnym rywalem mogliby być zawodnicy z Golden State, którzy w podobny sposób co Cavs uporali się ze swoimi przeciwnikami. Z kwitkiem odprawieni zostali Blazers, a teraz przyszedł czas na Jazz. Drużyna z Salt Lake City ewidentnie nie naładowała baterii na rywalizacje z Wojownikami za co została boleśnie skarcona. Zmagania pomiędzy tymi zespołami naznaczone były znakomitymi występami gwiazdorów ekipy z Oakland. Curry, Thompson, Durant, Green imponują formą i każdy kto spotka się z Warriors musi przygotować się na bardzo ciężką przeprawę. Gordon Hayward mimo fantastycznych zdobyczy punktowych nie był w stanie sam pokonać ekipy Steve'a Kerr'a. 

 

Curry/Durant, da się ich  pokonać ?

Hayward - dwoił się i troił jednak wszystko na nic.

Teraz zajmiemy się rywalizacjami, które są bardziej zacięte niż te Cavaliers i Warriors.

Drużyna, w której występuje jedyny Polak w NBA - Marcin Gortat -  po dwóch przegranych na parkiecie Celtów z Bostonu, wróciła do własnej hali. Kibice Czarodziei nie spodziewali się innych wyników niż dwa zwycięstwa i wyrównanie stanu serii. Zawodnicy dowodzeni przez Johna Wall'a oraz Bradley'a Beal'a spisali się znakomicie i w imponujący sposób odrobili straty. W meczu numer 3 pokonali Boston 116:89, a w 4 spotkaniu 121:102. "Polish hammer" przyczynił się do tej wygranej w spotkaniu numer 3, zdobył 13pkt., 2a., 16zb.. W 4 meczu szło mu już gorzej, tylko 6pkt., 3a., 7zb. Wizards w rywalizacji z Celtics mogą bardzo mocno liczyć na Bojana Bogdanovica, który znakomicie wspiera drużynę z ławki rezerwowych. W tej rywalizacji nie brakuje także zaciętych starć oraz wykluczeń. Kelly Oubre Jr. wyleciał z boiska za faul techniczny, za uderzenie Kevina Olynyk'a w spotkaniu numer 3.

Incydent pomiędzy Oubre (biała koszulka), a Olynykiem ( zielona koszulka).

Terry Rozier skupił się na prowadzeniu gry psychologicznej z Johnem Wall'em oraz Brandonem Jenningsem. Wizards pokazują coraz skuteczniejszą grę, co widać było w trzeciej kwarcie 4 spotkania, gdy gospodarze z Verizon Center zdobyli 21 punktów z rzędu, imponując szybkością i wyrachowaniem, a także świetną obroną. Można śmiało stwierdzić, że Wizards posiadają większy team spirit, a Celtowie skupiają się na tzw. dirty game.  Drużyna Brada Stevens'a w kolejnym spotkaniu na własnym parkiecie będzie chciała wrócić na odpowiednie tory, a pomóc ma w tym Isaiah Thomas, który troszeczkę "przespał" dwa wyjazdowe mecze z Wizards. 

John Wall na pierwszym planie pokazuje,że Wizards mogą dotrzeć do finału Konferencji, kibice w tle byliby bardzo  zadowoleni z takiego stanu rzeczy.

Isaiah Thomas musi poprawić swoją grę i pokazać, że zasługuje na miano lidera Celtics.

Zażarty pojedynek toczą również dwie ekipy z Konferencji Zachodniej - San Antonio oraz Houston - tutaj widać po raz kolejny, że przewaga własnego parkietu wcale nie musi być atutem. O czym przekonali się jedni i drudzy. Spurs ulegli w pierwszym spotkaniu na własnym parkiecie, a Rockets także przegrali pierwsze spotkanie we własnej hali. Zacznijmy jednak od niepowetowanej straty, której doznały Ostrogi - Tony Parker - nabawił się kontuzji kolana i już raczej nie pojawi się na parkiecie w tym sezonie. Greg Popovich jest szkoleniowcem, który potrafi radzić sobie z absencjami swoich najlepszych zawodników. Parker'a zastępuje teraz Patty Mills.

Przy asyście kolegów musiał opuścić parkiet Tony Parker.

O ile pierwsze spotkanie nie wyszło drużynie z San Antonio, to mecz numer dwa przebiegał już pod ich dyktando, przeważali w grze defensywnej oraz znakomicie punktowali, dlatego też wynik 121:96 nie powinien dziwić nikogo. Mecz numer 3 rozegrany w Toyota Center to  indywidualny popis James'a Harden'a (43pkt.), lecz to nie wystarczyło by pokonać Spurs, w którym cała drużyna Spurs funkcjonowała jak znakomicie skonstruowana maszyna. Leonard, Aldridge, Mills, Gasol, Green poprowadzili Ostrogi do zwycięstwa numer 2.

Gra zespołowa ma doprowadzić Spurs do finału Konferencji.

W drugim meczu na własnym parkiecie Rakiety poprowadził do zwycięstwa duet Harden/Gordon. Pierwszy z nich rzucił 28pkt. i miał 12 asyst. Gordon, który wszedł z ławki zaliczył 22 punkty, a inni zmiennicy jak: Bobby Brown czy Lou Williams także spisywali się bez zarzutu. Spurs wracają teraz do hali AT&T Center i za wszelką cenę będą chcieli wygrać, jeżeli jednak powinie im się noga, to wtedy Rakiety mogą stać się faworytem do finału Konferencji, w którym czekają już Golden State Warriors.

(u góry) James Harden, (na dole) Eric Gordon, architekci zwycięstwa ze Spurs w meczu numer 4.

 

Cavs i Warriors spokojnie czekają na swoich przeciwników w finale Konferencji, a pozostałe ekipy muszą się jeszcze napocić. Czy będziemy świadkami siedmiomeczowych rywalizacji w pojedynkach  Celtics i Wizards oraz Spurs i Rockets, a może szybciej poznamy zwycięzców tych pojedynków? O tym przekonamy się już w najbliższym czasie. Jedno jest pewne...walka i nadzieja umiera w NBA jako ostatnia.                

continue reading NBA - Kawaleria i Wojownicy nie zwalniają tempa, Boston oraz Houston na remis.

Historia lubi się powtarzać - Real, Juventus, Manchester United, Ajax - w drodze po tytuły w Europejskich pucharach.

Historia lubi się powtarzać - Real, Juventus, Manchester United, Ajax - w drodze po tytuły w Europejskich  pucharach.

Tegoroczny sezon w Europejskich pucharach w wielu aspektach przypomina rozgrywki z połowy lat 90 tych, kiedy to swój najlepszy okres przeżywały takie zespoły jak: Ajax Amsterdam, Juventus Turyn, Real Madryt oraz Manchester United. Wszystkie te drużyny zachwycały kibiców swoją grą oraz sięgnęli po najważniejsze trofeum w klubowych rozgrywkach w Europie. Można stwierdzić, że mniej lub więcej 20 lat minęło, a te cztery zespoły znów mają szansę na podbój Europejskich pucharów.

Od lewej: Ajax Amsterdam, Juventus Turyn, Real Madryt, Manchester United.

Real Madryt i Juventus w półfinałowych spotkaniach Ligi Mistrzów dość przekonująco wygrały w swoich pierwszych meczach i tylko katastrofa mogłaby pozbawić ich awansu do wielkiego finału, który zostanie rozegrany 3 czerwca w Cardiff. Manchester United i Ajax prawdopodobnie spotkają się w finale Ligi Europejskiej, który odbędzie się 24 maja na Friends Arena w Sztokholmie. 

Weźmiemy teraz pod lupę te zespoły i sprawdzimy, kto może dorównać poprzednikom sprzed 20 lat.

Manchester United to najbardziej utytułowany zespół w Anglii, lecz od kilkunastu sezonów brakuje im wielkich sukcesów w Europejskich pucharach. Trofeum za zdobycie Ligi Mistrzów ostatni raz wznieśli 9 lat temu, gdy po rzutach karnych wygrali z londyńską Chelsea, a w 2011 roku musieli uznać wyższość FC Barcelony w finale Ligi Mistrzów. Od tego czasu fani "Czerwonych Diabłów" czekają na sukces na arenie międzynarodowej.  Zespół z Old Trafford w tym roku odżył za sprawą Jose Mourinho i wydaje się, że wreszcie ma szansę na triumf w Europejskich pucharach. W czwartek wygrali spotkanie numer jeden na Estadio Balaidos w Vigo, po przepięknej bramce Marcusa Rashford'a z rzutu wolnego i są na najlepszej drodze, by rezerwować bilety do Sztokholmu. Dla kibiców z czerwonej części Manchesteru sukces w Lidze Europy nie może równać się  z tym z 1999 roku, gdy jeden z najbardziej zaciętych finałów Ligi Mistrzów w historii rozstrzygnęli na swoją korzyść. Portugalski trener jednak stawia wszystko na osiągnięcie sukcesu w rozgrywkach Ligi Europy, ponieważ daje to automatyczną przepustkę do gry w przyszłorocznej edycji Ligi Mistrzów.  Manchester United w lidze angielskiej musi oglądać plecy takich zespołów jak Manchester City i Liverpool i raczej nie włączy się już do walki o miejsca premiujące grą w kwalifikacjach do Ligi Mistrzów dlatego zwycięstwo w Lidze Europy, będzie największym sukcesem w tegorocznym sezonie. "The Special One" swój zespół ustawił pod takich zawodników jak: Paul Pogba, Marcus Rashford, Jesse Lingard, Zlatan Ibrahimovic, Ander Herrera, Juan Mata, Wayne Rooney oraz Henrikh Mkhitaryan. Patrząc na aktualny zespół widać, że ma bardzo wiele wspólnego z drużyną z 1999 roku gdzie prym wiedli Peter Schmeichel, Roy Keane, Paul Scholes, David Beckham, Ryan Giggs, Andy Cole, Dwight Yorke, Teddy Sheringham oraz Ole Gunnar Solskjaer. Popatrzmy na porównanie.

Ajax Amsterdam to drugi zespół, który prawdopodobnie zamelduje się w Sztokholmskim finale. W tym roku młodzi gniewni Ajaxu zaskakują całą Europę, mimo iż ich forma jest często nierówna, to mogą pochwalić się emocjonującymi spotkaniami i spektakularnymi awansami do kolejnych rund. Tak było na przykład w spotkaniu ćwierćfinałowym z Schalke 04 gdy "Joden" byli już na kolanach, a większość spisała ich na straty, aż nagle udało strzelić im się dwie bramki i wydrzeć awans drużynie z Niemiec. Minęło, 15 lat odkąd po raz ostatni zespół z Holandii wystąpił i wygrał w finale Europejskich Pucharów (Feyenoord w 2002 roku-Puchar UEFA). Ajax jest także ostatnią drużyną, która zdobyła tytuł Ligi Mistrzów w 1995 roku. Ekipa sprzed 22 lat oparta była na wychowankach i podobnie jest teraz. Najstarszymi zawodnikami w tamtej drużynie byli Danny Blind i Frank Rijkaard, a do świata piłki wchodzili dopiero Patrick Kluivert, Edgar Davids, Clarence Seedorf, Marc Overmars, Edwin van der Sar, Michael Reiziger, Frank i Ronald de Boer, Nwankwo Kanu oraz Jari Litmanen. Nazwiska, których teraz nie trzeba przedstawiać, jednak w latach 90. nikt nie wiedział jak potoczy się ich kariera. Teraźniejsza drużyna Ajaxu również może pochwalić się talentami, które za chwilę staną się gwiazdami największych klubów w Europie. Kasper Dolberg, Bertrand Traore, Amin Younes, Davy Klaassen, Matthijs de Ligt, Justin Kluivert, Hakim Ziyech oraz Davinson Sanchez to najbardziej rozchwytywane nazwiska zespołu "Godenzonen". Kibice z Amsterdamu zapewne cieszą się z tego, że ich drużyna znów jest zaliczana do grona największych ekip Europejskiej piłki, a także w końcu ma szansę na triumf w Europejskich rozgrywkach klubowych. W tym przypadku również pokuszę się o porównanie tych dwóch zespołów poprzez statystyki. 

Teraz przyjrzymy się bliżej ekipom Realu Madryt oraz Juventusu Turyn, które walczą o finał Ligi Mistrzów. 

Zanim zobaczymy, jak spisują się te dwie drużyny to warto wrócić do kart historii tu powtarza nam się finał sprzed 19 lat, kiedy to Real Madryt spotkał się z Juventusem w Amsterdamie. Tamten finał wygrała ekipa "Los Blancos" po bramce Predraga Mijatovica. Dla drużyny z Piemontu był to 3 finał z rzędu, jednak tylko w jednym przypadku wznosili puchar. 

Real Madryt ten sezon może zaliczyć do bardzo udanych. Podopieczni Zinedine'a Zidane'a mają szansę na tytuł Mistrza Hiszpanii, jak i zdobycie Ligi Mistrzów, gdyby to drugie się udało, byliby pierwszą drużyną, która tego dokona. Finał tegorocznej edycji Ligi Mistrzów jest niemal w 90% pewny, po zwycięstwie 3:0 nad rywalem zza miedzy Atletico i 3 bramkach Cristiano Ronaldo, fani Realu już planują wyjazd do Cardiff.  19 lat temu ekipa Juppa Heynckesa do finału dotarła eliminując triumfatora sprzed roku, czyli Borussię Dortmund, a w finale spotkała się z Juventusem. Real z lat 90 także posiadał plejadę gwiazd: Bodo Illgner, Fernando Hierro, Manolo Sanchis, Roberto Carlos, Christian Karembeu, Fernando Redondo, Davor Suker, Predrag Mijatovic to ci doświadczeni piłkarze, których wspierała młodzież pokroju Clarence'a Seedorf'a, Raula, Fernando Morientes'a, Gutiego  oraz Ze Roberto. Nie inaczej jest teraz, doświadczeni już w Europejskich pucharach Ramos, Cristiano Ronaldo, Marcelo, Kroos Benzema, Pepe oraz Modric wspierani są przez Isco, Asensio, Casemiro, Varane'a, Moratę czy Carvajala. Jeżeli w finale "Los Blancos" spotkają się z Juve to pytanie pozostaje tylko jedno czy Real udźwignie ciężar obrońcy tytułu i czy znajdzie się taki zawodnik jak Predrag Mijatovic w 1998, który pokona znakomitą defensywę Juventusu. Popatrzmy jak kiedyś prezentował się Real w pucharach, a jak wygląda to teraz.

Juventus Turyn - zespół kompletny w tym sezonie, w każdej formacji pracują bez zarzutu. W bramce fantastyczny i niezatapialny Gigi Buffon, blok defensywny dowodzony przez magistra Chiellin'ego, któremu pomagają Bonucci oraz Barzagli. W pomocy Pjanic, Khedira, Cuadrado włączający się boczni obrońcy Dani Alves czy Alex Sandro, a w ataku Argentyńska siła w postaci Higuaina i Dybali - robi wrażenie, do tego znakomity taktyk w postaci Massimiliano Allegr'ego. Taki skład w końcu skazany jest na sukces, jednak trzeba pamiętać, że mniej więcej 20 lat temu "Stara Dama" również miała zespół, który powinien rządzić w Europie. Wtedy Bianconeri trzykrotnie doszli do finału leczy tylko raz udało im się sięgnąć po puchar w 1996 roku, gdy w finale pokonali po rzutach karnych Ajax Amsterdam. Rok później przegrali z Borussią Dortmund, a w 1998 ulegli Realowi Madryt. Obecny trener Realu - Zinedine Zidane - znakomicie pamięta pewnie finał z Królewskimi, gdyż występował wtedy jak piłkarz Juventusu, wraz z takimi zawodnikami jak: Angelo Peruzzi, Paolo Montero, Mark Iuliano, Gianluca Pessotto, Angelo Di Livio, Antonio Conte, Didier Deschamps, Edgar Davids, Filippo Inzaghi oraz Allesandro Del Piero nie udało im się sięgnąć po kolejne trofeum. Okazja na zdobycie Ligi Mistrzów w tym sezonie jest ogromna. Historia znów zatacza koło wokół Juve, przecież w 1998 roku także wyeliminowali w półfinale AS Monaco, a w finale spotkali się z Realem, teraz ma być podobnie tylko, że tytuł ma trafić w ręce ekipy z Turynu. Najbardziej to trofeum chciałby zdobyć Gianluigi Buffon, który sam powiedział, że tylko tego brakuje mu w bogatej gablocie osiągnięć. Włoski bramkarz znakomicie dyryguje w tym sezonie obroną, co widać po wynikach Juventusu, który stracił w tej edycji tylko 2 bramki, a strzelił ich 19. Pokazuje to jak znakomicie trener Allegri ustawia drużynę z Piemontu no i gdzie tkwi siła. Jeżeli powtórzy nam się finał z 1998 roku to Real będzie miał ciężki orzech do zgryzienia, jeżeli chodzi o sforsowanie defensywy Juventusu. Przeanalizujmy drużyny Juventusu z tamtych  lat i porównajmy ją do teraźniejszej.

W przyszłym tygodniu pomiędzy 9 a 11 maja poznamy finalistów Europejskich pucharów. Przypuszczalnie pary finałowe będą wyglądać następująco Real Madryt i Juventus Turyn spotkają się w Lidze Mistrzów, a Ajax Amsterdam i Manchester United w lidze Europy. Sukces tej czwórki zależeć będzie od dyspozycji dnia, szczęścia oraz wielu innych aspektów. Wspaniałe jest również to, że historia zatoczyła koło i po 20 latach znów daje powalczyć tym samym zespołom o najważniejsze klubowe trofea i powrót do najbardziej utytułowanych.

continue reading Historia lubi się powtarzać - Real, Juventus, Manchester United, Ajax - w drodze po tytuły w Europejskich pucharach.

NBA - Play-off's czas na kolejne emocje.

NBA - Play-off's czas na kolejne emocje.

Rozgrywki o tytuł najlepszej drużyny NBA w sezonie 2016/2017 trwają w najlepsze. Kilka zespołów bardzo gładko awansowało do kolejnej rundy, a niektórym przyszło to po większych trudach. W jednej z ośmiu par fazy play-off's doszło aż do 7 spotkań aby wyłonić zwycięzcę. Na polu bitwy pozostało 8 zespołów, które już rozpoczęły walkę o finały Konferencji. Sprawdźmy więc co słychać u tych drużyn.

Ekipy z Boston, Toronto oraz Washington nie zawiodły swoich fanów w meczach numer 6, rozgrywanych na obcych parkietach i awansowały do kolejnej rundy. Zespoły Chicago, Milwaukee oraz Atlanty zakończyły swój sezon i kolejne emocje związane z play-off's muszą odłożyć na przyszły rok. Po drugiej stronie Konferencji najbardziej zacięty bój prowadziły drużyny Jazz i Clippers, po 7 spotkaniach awans wywalczyła ekipa z Salt Lake City. Marzenia zespołu z Los Angeles po raz kolejny szybko legły w gruzach i niemal pewne jest, że Clippers przejdą dużą przebudowę składu. Rockets w meczu  numer 5 nie dali szans Russellowi Westbrookowi i jego OKC Thunder i spokojnie przeszli do kolejnej fazy play-off's, w której spotkają się z San Antonio Spurs, które po chwilowej zadyszce z Memphis wróciło na właściwe tory i wygrało rywalizacje  z  Niedźwiadkami 4:2.

Zajmiemy się teraz pierwszymi spotkaniami rozegranymi w półfinałach Konferencji. Gdy ekipy Jazz i Clippers walczyły w 7 spotkaniu o prawo gry w półfinale na Zachodzie, to dwie drużyny ze Wschodu rozpoczęły rywalizację w kolejnej rundzie. Boston Celtics i Washingotn Wizards to pierwsza para walcząca o finał Konferencji, drugą są Cavaliers i Raptors. Celtowie po początkowych trudnościach wyeliminowali Byki i w pierwszym spotkaniu z Czarodziejami nie chcieli popełnić tych samych błędów. Pierwsza kwarta pokazała, że ekipa ze stolicy to ciężki rywal i o awans z pewnością nie będzie łatwo. Najlepszym zawodnikiem w ekipie z TD Garden był Isaiah Thomas, który powoli wraca do swojej najlepszej dyspozycji po rodzinnej tragedii. W tym spotkaniu widać było poświęcenie gwiazdora Celtów, który przy jednej z akcji stracił zęba, nie przeszkodziło mu to jednak zdobyć 33 punktów, 9 asyst oraz 1 zbiórki. Po stronie Wizards najlepiej spisywali się Bradley Beal (27pkt., 4a., 1zb.) i John Wall (20pkt., 16a., 4zb.), Otto Porter (16pkt., 1a., 11zb.) oraz Marcin Gortat (16 pkt., 4a., 13 zb.). Celtics nie osiągnęliby pierwszego zwycięstwa w tej konfrontacji bez Jae'a Crowder'a (24pkt., 1a., 6zb.) oraz Al'a Horford'a (21pkt., 10a., 9zb.).  Zobaczymy jak w kolejnym spotkaniu poradzą sobie Wizards. Jeżeli mielibyśmy typować końcowy wynik tej rywalizacji, to po zaciętej walce i siedmiu spotkaniach, awansować powinna drużyna Wizards.

Bohaterowie pierwszego spotkania Isaiah Thomas (z lewej) oraz John Wall (z prawej).

 
Rozegrane zostało również drugie spotkanie w Konferencji Wschodniej. Cavaliers spotkali się z Raptors - mamy tutaj powtórkę z finału Konferencji z sezonu 2015/2016 z której Cavs wyszli zwycięsko 4:2. Pierwsze spotkanie rozegrane w Quicken Loans Arena było prawdziwym widowiskiem dla wszystkich kibiców. Znakomite akcje, piękne dunki i walka o każdą piłkę, to coś co elektryzuje wszystkich widzów NBA. Fanów Kawalerii nie zawiodło trio James/Irving/Love, które skutecznie odpierało ataki Dinozaurów, którzy w odpowiedzi bronili się trójką Lowry/DeRozan/Ibaka. Kawaleria oddała gościom tylko 3 kwartę, którą zdecydowanie przegrała lecz przewaga osiągnięta przez 3/4 spotkania pozwoliła im na zwycięstwo 116:105 i prowadzenie w rywalizacji 1:0. LeBron James zdobył (35pkt., 4a., 10zb.) do tego Kyrie Irving dorzucił 24pkt., 10a., i 2zb., a Kevin Love 18 pkt., 1a. 9zb. Po stronie Raptors Kyle Lowry zdobył 20 pkt., 11a., 2zb., DeMar DeRozan 19 pkt., 2a., 7zb., a Serge Ibaka 15pkt., 3a., 6zb. W tej parze Cavs są murowanym kandydatem do awansu ponieważ na tą chwilę pokazują najrówniejszą formę. Raptors mogą się przebudzić, jednak o awans będzie bardzo trudno, prognoza 4:1 dla Cavaliers.

LeBron James i Kyrie Irving - gwarancja na zwycięstwo Cavaliers.

W Konferencji Zachodniej utworzyły się następujące pary, Golden State Warriors vs Utah Jazz i San Antonio Spurs vs Houston Rockets. 
Podopieczni Greg'a Popovich'a w pierwszych dwóch spotkaniach mają atut własnego parkietu, jednak już pierwszy mecz pokazał, że Rakiety są zdeterminowane i chcą w tym sezonie dolecieć do Finału NBA. Gospodarze w pierwszych dwóch kwartach zostali zmiażdżeni przez ekipę z Houston, w której znakomicie spisywali się Trevor Ariza i Clint Capela. Pierwszy z nich zdobył 23pkt., 2a., 4zb., Capela natomiast zdobył 20pkt., 1a., 13zb. Gwiazdor Rockets - James Harden zanotował 20pkt., 14a. i 1 zbiórkę. W ekipie Ostróg nie zawiódł Kawhi Leonard - zdobywca 21pkt., 6a., 11zb. Zwycięstwo 126:99 nie byłoby możliwe bez dobrej gry zawodników z ławki rezerwowych. Lou Williams, Ryan Anderson czy Eric Gordon bardzo przyczynili się do ważnego wyjazdowego zwycięstwa Rakiet. Spurs muszą dać z siebie więcej niż w spotkaniach z Memphis aby myśleć o awansie do kolejnej rundy. Rywalizacja pomiędzy tymi dwoma zespołami może przeciągnąć się do 7 spotkań, a zwycięsko wyjdą z tego Rakiety z Houston.

Mills, Leonard, Parker oraz Ginobili zastanawiają się jak pokonać Rockets.

    
Wojownicy ze stanu Oakland tej nocy podejmowali koszykarzy z Utah, którzy dostali kilka dni odpoczynku po 7 meczowej konfrontacji z Clippers. Regeneracja miała pomóc w naładowaniu baterii koszykarzom Jazz, lecz jak na razie na podopiecznych Steve'a Kerr'a nie ma mocnych. Warriors wygrali to spotkanie 106:94 mimo, iż na ławce zabrakło pierwszego trenera, który boryka się z problemami zdrowotnymi, zastępuje go Mike Brown. drugi trener prawdopodobnie będzie pełnił role pierwszego szkoleniowca przez całą serie gier pomiędzy Warriors i Jazz. Gospodarze przez całe spotkanie dominowali nad ekipą z Utah. Najlepszymi zawodnikami byli Stephen Curry 22pkt., 5a., 7zb., Draymond Green 17pkt. 6a., 8zb., Kevin Durant 17pkt., 5a., 5zb. oraz Klay Thompson 15pkt., 2a., 2zb. Drużynę Jazzmanów ratować próbował Gobert, Hayward, Hood oraz Johnson lecz ich zdobycze punktowe nie przekroczyły 20 punktów. Wojownicy wychodzą na prowadzenie 1:0 w tej serii i jeżeli nadal tak będą grać, to awans powinien nastąpić po 4 spotkaniach.
 

Stephen Curry bez problemu przedzierał się przez obronę Jazz.

Tej nocy rozegrane zostało także spotkanie numer dwa pomiędzy Celtics i Wizards. Potrzebna była dogrywka aby wyłonić zwycięzce. Po raz kolejny Celtowie wyszli zwycięsko, pokonując Czarowników 129:119 i tym samym deklasując gości w dogrywce 15:5. Najlepszym zawodnikiem bez wątpienia był Isaiah Thomas - zdobywca 53 punktów, po stronie Wizards najlepiej spisał się John Wall - 40pkt., 13 asyst, nasz jedyny Polak w  tych  rozgrywkach popisał się double-double 14pkt., 10zb. Scott Brooks musi przeanalizować sytuacje i postarać się o dwa zwycięstwa na własnym parkiecie aby zachować szansę na awans.
 

Isaiah Thomas (#4) bohaterem spotkania numer dwa, w którym dogrywka zadecydowała o zwycięstwie Celtics.

Wystarczy prześledzić to co wydarzyło się w wyżej opisanych  spotkaniach aby stwierdzić, że walka oraz emocje to stały punkt programu NBA play-off's. Ciekawe czy, któraś z niżej notowanych drużyn będzie w stanie przeszkodzić murowanym faworytom oraz czy pretendenci do tytułu poradzą sobie z rywalami, którzy coraz mocniej dorównują im umiejętnościami.       

continue reading NBA - Play-off's czas na kolejne emocje.

Walka, emocje, tragedie, bezradność - co słychać w Serie B

Walka, emocje, tragedie, bezradność - co słychać w Serie B

Włoskie calcio w ostatnich latach bardzo straciło na popularności wśród kibiców na całym Świecie. Wynika to pewnie z tego, iż kluby z Włoch często zamieszane są w afery korupcyjne, co mocno psuje wizerunek popularnego Catenaccio.  W Serie A od pięciu sezonów nieprzerwanie dominuje Juventus Turyn, natomiast do najwyższej klasy rozgrywkowej awansują coraz to mniej znane drużyny ale nie brakuje także zasłużonych zespołów, które w ostatnich latach przeżywały spory regres. Sprawdźmy zatem co słychać w Serie B.

Piłkarska mapa Serie B.

W rozgrywkach drugiej ligi włoskiej rozegrano dotychczas 38 na 42 możliwe spotkania. Serie B ma bardzo skomplikowaną formułę ligi. Drużyny z miejsc od 20 do 22 będą musiały pogodzić się ze spadkiem do Lega Pro, a zespoły z miejsc 18 i 19 rozegrają mecze barażowe między sobą o utrzymanie. W górnej część tabeli drużyny z miejsc 1 i 2 bezpośrednio awansują do Serie A, a zespoły z miejsc 3 do 8 awansują do fazy play-off, która wyłania trzeciego beniaminka Serie A. Zatem połowa drużyn z Serie B ma szanse na awans do pierwszej ligi.

Prześledźmy teraz, która z ekip zamieszana jest w walkę o utrzymanie, a która walczy o promocję do Serie A. 

W tym sezonie zespoły ewidentnie podzieliły się na dwie grupy - walczących o utrzymanie oraz walczących o awans. Analizę zaczniemy od broniących się przed regresem do Lega Pro. Ternana, Latina oraz Pisa znajdują się na miejscach, które bezpośrednio opuszczą ligę, a na tą chwile Trapani i Vicenza zagrałyby w barażu o pozostanie w Serie B. 

Beniaminek tegorocznego sezonu AC Pisa ma matematyczne szanse na utrzymanie się, dotychczas zdobyli 37 punktów lecz decyzją związku odjęto im 4 punkty. Trener Gennaro Gattuso powinien wpoić swoim piłkarzom trochę agresji i charyzmy, którą sam często imponował jako piłkarz Milanu, a wtedy może dojść do sensacji i Pisa pozostanie w gronie drugoligowców.

Gennaro Gattuso już nie piłkarz, a trener jednak krewkość ta sama.

Z podobnymi problemami boryka się Latina Calcio, której przez problemy finansowe odjęto 2 punkty. To pewnie nie cieszy doświadczonego napastnika - Daniele Corvię, notabene najlepszego strzelca (7 bramek). Ternana Calcio rozgrywa już 5 sezon na poziomie Serie B i tylko dzięki Felipe Avenattiemu (11 bramek i 3 asyst) popularne "Fere" - czyli Bestie mają duże szanse na grę w barażach lub bezpośrednie utrzymanie się w lidze. Vicenza Calcio to jeden z zasłużonych dla włoskiej piłki klubów, po raz ostatni w Serie A jednak występował 16 lat temu. Ostatnie sezony to tułaczka po dolnej części tabeli i poważny regres drużyny z regionu Wenecji. Trapani Calcio w zeszłym sezonie długo walczyło o awans do Serie A w finale paly-off przegrali z Pescarą. Wydawało się, że i w tym sezonie powalczą o promocję, niestety notują fatalny sezon. Wyróżnić można tylko Igora Coronado (11 bramek i 7 asyst).

Tak mało powodów do radości mają w tym sezonie piłkarze Vicenzy Calcio.

Brescia, Ascoli, Avellino, AC Cesena oraz Pro Vercelli także nie są pewne utrzymania. Brescia Calcio swoje najlepsze lata ma już za sobą, a kibice z utęsknieniem czekają na taki autorytet jakim był Roberto Baggio, który występował w drużynie "Rondinelle" w latach 2000-2004 i to był ich najlepszy okres w historii. Teraz kibice mogą liczyć na 35 letniego, doświadczonego napastnika Andree Caracciolo, który w Brescii jest od 2012 roku i od tego czasu zdobył 163 bramki. W tym sezonie zdobył ich 11 ale czy to wystarczy aby utrzymać się w lidze?

"Dzięcioły" czyli Ascoli zamiast stukać do drzwi Serie A, bardziej pukają do Lega Pro. Chwilowo znajdują się na bezpiecznej 16 pozycji lecz do utrzymania jeszcze daleko. Daniele Cacia i Riccardo Orsolini muszą utrzymać swoja formę aby zapewnić przyszłoroczny byt w Serie B.

Andrea Caracciolo strzela bramkę w meczu  z Ascoli.

Avellino z pewnością nie ma w tym sezonie wilczego apetytu na sukces, co widać po miejscu zajmowanym przez nich w tabeli. Popularne "Wilki" pod wodzą Waltera Novellino spisują się średnio: 12 zwycięstw, 12 remisów i 14 porażek to bilans w dotychczasowych meczach. Pozycja biało-zielonych mogłaby być lepsza gdyby nie minusowe 4 punkty narzucone przez związek. Jeszcze dwa sezony temu Cesena występowała na poziomie Serie A lecz nie sprostała poziomowi prezentowanemu w najwyższej klasie rozgrywkowej. Teraz "Koniki Morskie" mierzą się z jeszcze gorszą rzeczywistością czyli - walką o utrzymanie. Kibice jednak są pełni nadziei, że ich piłkarze nie roztrwonią 5 punktowej przewagi nad strefą spadkową.

Ostra walka pomiędzy Avellino (zielone koszulki), a Cesena (białe koszulki).

Ostatnią drużyną, która matematycznie zamieszana jest w walkę o utrzymanie jest Pro Vercelli, której najbardziej rozpoznawalnym piłkarzem jest Rolando Bianchi, jednak najlepszym strzelcem jest Andrea La Manita (8 bramek). Utrzymanie "Białych Koszul" nie powinno być zagrożone.
Zapoznamy się teraz z sytuacją jaka panuje w górnej części tabeli i sprawdzimy jakie szanse mają zespoły aspirujące do gry w przyszłorocznym sezonie Serie A.
Novara Calcio zanotowała niedawno dwie porażki z rzędu, czym mocno skomplikowała sobie możliwość awansu do fazy play-off. Andrey Galabinov, z 11 bramkami i 10 asystami, daje jednak nadzieje na zajęcie ostatniego miejsca premiującego grą w barażach o Serie A.

Najlepszy strzelec Novary Calcio - Andrey Galabinov.

Fani Salernitany w poprzednim sezonie utrzymanie zapewnili sobie dopiero w tzw. Play-out o Serie B, gdy wygrali z ekipą Lanciano, w tym sezonie kibicom i piłkarzom "Granata" towarzyszą zgoła inne emocje. Całkiem możliwe, że powalczą o awans. W drużynie Alberto Bollin'ego najjaśniejszą postacią jest Massimo Coda (13 bramek i 7 asyst).
"Galletti" czyli Koguty z Bari, które od 6 sezonów bezskutecznie walczą o promocje do pierwszej ligi w tym roku mogą powalczyć w barażach o awans. Aby tak się stało w ostatnich spotkaniach tacy zawodnicy jak: Franco Brienza, Antnio Floro Flores, Leandro Greco czy Archimede Morleo i Evangelis Moras muszą wspiąć się na wyżyny swoich umiejętności.
Kilka sezonów temu drużyna Virtus Entella swoje mecze rozgrywała jeszcze na poziomie Lega Pro. "Czarne Diabły" pokazują jednak, że mają aspirację do gry o Serie A. Trener Roberto Breda pokazał, że z piłkarzy o nieznanych nazwiskach można stworzyć solidną drużynę. Znakomitym przykładem jest Francesco Caputo - 17 bramek i 9 asyst w tym sezonie mówi same za siebie. Jeżeli środkowy napastnik utrzyma formę strzelecką to Entella może doprowadzić do prawdziwej sensacji i awansować.

Francesco Caputo - najlepszy strzelec Virtusu Entella.

W tym sezonie o awans o dziwo walczą trzy drużyny, które w poprzednim sezonie zostały relegowane z Serie A oraz trzej beniaminkowie z Lega Pro.
Benevento, Citadella oraz SPAL to nowe drużyny, natomiast Carpi, Frosinone i Hellas Verona to spadkowicze z zeszłego sezonu.
Zawodnicy Spezi pod wodzą Domenica Di Carlo są na dobrej drodze aby zakwalifikować się do play-off o Serie A. Jeżeli w ostatnich czterech spotkaniach nie zaliczą porażki to ich sezon przedłuży się o kilka spotkań. Carpi w ostatnich sezonach notuje niesamowite postępy. W 3 lata awansowali z Lega Pro do Serie A lecz już po jednym sezonie nastąpił powrót do Serie B. Wydawało się, że Carpi nie odegra większej roli w tym sezonie i znajdzie się w środkowej części tabeli lecz piłkarze mają całkiem inne zdanie i chcą wrócić do grona najlepszych we Włoszech. Niespodziewanie wysokie miejsce zajmują Benevento i Citadella. Beniaminkowie zaskoczyli pewnie wszystkich ekspertów Serie B, którzy raczej stawiali na grę o utrzymanie niż o awans. Tak dobry sezon obydwie drużyny zawdzięczają takim zawodnikom jak: Fabio Ceravolo z Benevento zdobył 13 bramek, a Amatio Ciciretti aż 12 razy asystował swoim kolegom i dołożył 6 bramek, po stronie Citadelli. Wyróżniającymi piłkarzami są Gianluca Litteri 13 bramek i 6 asyst, Lucas Chiaretti 5 bramek i 7 asyst oraz Manuel Iori 8 bramek. Oni mogą zadecydować o tym jak dwójka beniaminków zakończy tegoroczny sezon Serie B.

Czy Benevento (żółto-czerwone stroje) oraz Cittadela (białe koszulki) awansują do Serie A?

Kolejna zasłużona drużyna włoskiej piłki to Perugia, która po raz ostatni w najwyższej klasie występowała 11 lat temu. Po degradacji "Gryfy" popadły w kłopoty finansowe i na kilka sezonów zniknęli z profesjonalnych rozgrywek. Od trzech lat Perugii wiedzie się coraz lepiej, a ten sezon ma być potwierdzeniem odrodzenia klubu ze 112 letnią tradycją. Teoretycznie Perugia ma szanse jeszcze na 2 miejsce w tabeli ale musi spełnić dwa warunki: 1. wygrać wszystkie swoje mecze, a 2. liczyć na to, że przeciwnicy w tabeli nagle zaczną przegrywać swoje spotkania, to mogłoby wywindować ich na 2 pozycję.

Piłkarze Perugii mają powody do radości w tym sezonie.

Frosinone to kolejny spadkowicz z zeszłego sezonu, który chciałby po jednym sezonie absencji wrócić do grona najlepszych. "Kanarki" są na bardzo dobrej drodze, mają bezpieczną przewagę nad miejscami od 4 do 8, z drugiej strony brakuje im tylko 1 punktu do drugiego miejsca. Bardzo możliwe, że Frosinone zajmie miejsce, które da bezpośredni awans do Serie A. Duet Dionisi (16 bramek i 6 asyst) oraz Ciofani ( 13 bramek i 4 asysty) dają nadzieję na przyszłoroczną grę w pierwszej lidze.

Duet Dionisi (#9)/ Ciofani (#18) razem zdobyli 29 bramek.

Hellas Verona, po przykrym dla kibiców zeszłorocznym spadku, bardzo szybko wzięło się w garść i na ten moment zajmuje 2 lokatę w tabeli. Za dobrą grę piłkarzy z Marcantonio Bentegodi odpowiada Fabio Pecchia, ten 43 letni trener uczył się fachu w Newcastle, Napoli oraz Realu Madryt gdzie pełnił role asystenta teraz przekłada swoje doświadczenie na piłkarzy Verony, jak na razie wychodzi mu to znakomicie. Skład Hellas został odmłodzony lecz najlepszym zawodnikiem okazał się "stary wyga" Giampaolo Pazzini, który z 22 bramkami jest najlepszym strzelcem Serie B i prowadzi "Gialloblu" do Serie A. 

Giampaolo Pazzini prezentuje swoją charakterystyczna cieszynkę po zdobyciu gola.

Największym zaskoczeniem tego sezonu Serie B jest niewątpliwie postawa drużyny SPAL. Drużyna, która kilka lat temu zbankrutowała i na chwilę zniknęła z piłkarskiej mapy Włoch, odżyła w 2012 roku i od tego momentu pną się w górę poprzez poszczególne rozgrywki. 8 punktów przewagi na trzecim miejscem daje kibicom "Estensi" nadzieję na powrót do żywych oraz pisanie nowej lepszej historii. Mirco Antenucci ( 17 bramek), Gianmarco Zigoni ( 9 bramek), Luca Mora (7 bramek) oraz Sergio Floccari (7 bramek) to wyróżniający się zawodnicy i współtwórcy sukcesu zespołu SPAL.  

Sensacyjny lider Serie B - SPAL.

        
Znamy już sytuację klubów z zaplecza Serie A, sprawdzimy teraz jeszcze, którzy rodacy występują na włoskiej ziemi.

Przedstawiam również tabele najlepszych strzelców Serie B:

Mimo, iż włoska piłka nie ma się najlepiej to nie brakuje emocji w Serie B. Widać jak bardzo zmieniły się te rozgrywki. Do głosu dochodzą różnorodne zespoły, co czyni tą ligę ciekawszą i bardziej emocjonującą oraz wprowadza więcej zaciętości. Na ostatnich spadkowiczów oraz beniaminków będziemy czekać aż do pierwszych dni czerwca, dlatego myślę, że warto śledzić te rozgrywki do samego końca.

Źródło: www.transfermarkt.de   

continue reading Walka, emocje, tragedie, bezradność - co słychać w Serie B

NBA - play-off's pierwsze rozstrzygnięcia.

NBA - play-off's pierwsze rozstrzygnięcia.

Tegoroczne NBA play-off's powoli zbierają swoje żniwa, widać walkę, emocje oraz jedną starą dobrą dewizę w NBA - tutaj każdy może wygrać z każdym. Zobaczmy zatem jak wygląda sytuacja wszystkich  par play-off's po 4 spotkaniach.

Zacznijmy najpierw od zespołów, które awans wywalczyły sobie już po 4 spotkaniach. Tylko dwa zespoły szybko poradziły sobie ze swoimi przeciwnikami: zeszłoroczni finaliści czyli Cleveland Cavaliers i Golden State Warriors. Drużyna dowodzona przez LeBron'a James'a szybko uporała się z Pacers, którym nie pomogła dobra postawa Paul'a George'a. Cavaliers jednak w żadnym z czterech spotkań nie mieli łatwego życia. Wyniki 109:108; 117:111; 119:114; 106:102 pokazują, że czteromeczowa przeprawa wymagała wielkiego wysiłku zespołu, dowodzonego  przez Tyron'a Lue. Po szybkim występku w play-off's zespół z Indianapolis czeka prawdopodobnie przebudowa, z szatni dochodziły głosy, iż był to ostatni sezon gwiazdora - Paul'a George'a w zespole Pacers.

Sprawdziły się także przewidywania ekspertów odnośnie innego kandydata do tytułu mistrzowskiego - Golden State Warriors. Zapowiadano, że szybko uporają się z ekipą z Portland i tak też się stało. Zespół dowodzony przez trio Curry/Thompson/Durant spokojnie uporał się z bezbarwnymi w tym sezonie Blazers. Teraz podopieczni Steve'a Kerr'a mogą spokojnie przygotowywać się do  kolejnej misji, jakim jest tytuł NBA. Ekipę z Portland czekają teraz krótkie wakacje, a później przygotowania do nowego sezonu. Zobaczymy czy i tam dojdzie do jakiś większych "przemeblowań" w składzie. 

Ta piątka wie dokąd zmierza.

Inaczej natomiast przedstawia się sytuacja reszty zespołów. W Konferencji Wschodniej zaciętą walkę o awans toczą: Boston Celtics z Chicago Bulls, Toronto Raptors z Milwaukee Bucks oraz Washington Wizards z Atlanta Hawks.

Celtowie byli murowanym faworytem do awansu, lecz Byki z Chicago postanowiły pokrzyżować te plany. Pierwsze dwa spotkania rozegrane w TD Garden niespodziewanie należały pod dyktando Byków. Znakomicie współpracowało ze sobą trio: Rondo/Wade/Butler ale trener Fred Hoiberg mógł także liczyć na zmienników jak Mirotic, Lopez czy Zipser. Gdy wydawało się, że Celtowie pojadą na dwa wyjazdowe spotkania do United Center i tam zostaną wyeliminowani, okazało się, że Bulls nie będą mogli skorzystać z usług Rajon'a Rondo, który doznał kontuzji ramienia i raczej w tej serii już nie wystąpi. Szkoda ponieważ w końcu  pokazał swoje umiejętności i zaczął dogadywać się z kolegami z drużyny. Problemem Bostonu w spotkaniach  na własnym parkiecie był superstrzelec Isaiah Thomas, który przeżywał osobisty dramat związany ze śmiercią siostry. Przez to Celtowie nie mogli skorzystać z pełnego potencjału tego nietuzinkowego zawodnika. Thomas do spotkania wyjazdowego uporał się z osobistą tragedią i wraz z Al'em Horford'em doprowadził do remisu 2:2, przez co awans znów jest sprawą otwartą.

Główni aktorzy tej rywalizacji to Horford (pierwszy z lewej), Wade (#3), Thomas ( w środku) i Butler (#21).

W bliźniaczej sytuacji znajduje się para Washington i Atlanta, tam stan rywalizacji także wskazuje na remis 2:2. Obydwie drużyny znakomicie czują się przy własnej publiczności. Wizards dwa razy wygrali, prezentując znakomite umiejętności gry drużynowej, natomiast w kolejnych dwóch meczach wyglądało to fatalnie. Trener Czarodziei Scott Brooks musi szybko poprawić błędy aby myśleć o awansie do kolejnej rundy. Jastrzębie poczuły krew i pewnie będą chcieli pójść za ciosem i wyeliminować drużynę w której występuje jedyny Polak w NBA - Marcin Gortat.

Widać jak zacięte są spotkania pomiędzy Wizards i Hawks.

Ostatnia rywalizacja w tej Konferencji zapewne do końca będzie trzymać swoich fanów na dużym poziomie adrenaliny. Raptors i Bucks łatwo nie oddadzą skóry. Każde spotkanie pomiędzy tymi drużynami to prawdziwy rollercoaster. Wszystkiemu winna jest nierówna forma najlepszych zawodników obydwóch drużyn. Po stornie Raptors po raz kolejny nie zachwycają Lowry i DeRozan, natomiast po stronie Bucks widać brak doświadczenia w play-off's u takich zawodników jak: Monroe, Middleton oraz Antetokounmpo. Spotkanie numer 6 może być decydujące dla ekipy prowadzonej przez Jason'a Kidd'a.

Czy Antetokounmpo i spółka zatrzymają ekipę Raptors ?

Zajrzyjmy teraz do Konferencji Zachodniej. Wydawało się, że obok ekipy Warriors szybki awans powinna uzyskać także drużyna San Antonio Spurs. Nic bardziej mylnego, okazało się, że Niedźwiadki z Memphis chcą znów dokonać niespodzianki tak jak w 2011 roku, gdy wygrali rywalizację 4:2. Za dobrą postawę w tych 4 spotkaniach po stronie Grizzlies trzeba wyróżnić: młodszego z braci Gasol czyli Marc'a, a także Mike'a Conley'a, Zach'a Randolph'a. Ciekawe czy teraz uda im się wyeliminować drużynę naszpikowaną gwiazdami pokroju Leonard'a, Aldridge'a, Pau'a Gasol'a czy Parker'a. Greg Popovich wraca ze swoją drużyną do AT&T Center i ma nadzieję na lepszą grę swoich zawodników, a także liczy na wsparcie wiernych kibiców.

Tak cieszył się Marc Gasol po zwycięskim rzucie w meczu  numer 4 przeciwko Spurs (110: 108 po dogr.).

Najbardziej emocjonująca rywalizacja miała odbyć się pomiędzy Houston i Oklahomą. Starcia Harden'a z Westbrook'iem miały elektryzować wszystkich fanów koszykówki na całym Świecie. Poniekąd można stwierdzić, że tak jest, lecz jak na razie bliżej mety znajdują się koszykarze Rakiet, którzy wyrwali jedno zwycięstwo na parkiecie Thunder i prowadzą w serii 3:1 oraz mają przed sobą atut własnego parkietu w najbliższym spotkaniu. Rekordzista sezonu zasadniczego i jeden z najbardziej ekscentrycznych zawodników ligi - Russel Westbrook spisuje się nienagannie w spotkaniach play-off's. W dotychczasowych 4 meczach zaliczył kolejne triple-double, a dokładnie 3 razy z rzędu w meczu  numer 2 (51 pkt., 10 zb., 13 a.), meczu numer 3 ( 32 pkt., 11 zb., 13 a.), meczu numer 4 (35 pkt., 14 zb., 14 a.) na nic zdały się te osiągnięcia. Thunder są bardzo blisko odpadnięcia z tegorocznych  play-off's. Sam Westbrook to za mało aby ekipa Grzmotów mogła się liczyć w tegorocznych play-off's. Z szatni dochodzą głosy, że brakuje team spirit drużynie Billy'ego Donovan'a. Harden i spółka nauczyli się wykorzystywać błędy rywala w tym sezonie i możliwe, że zagrożą najlepszym w tych  play-off's.

Westbrook dwoił się i troił we wszystkich spotkaniach  z Rockets jednak cały wysiłek na nic.

Ostatnią konfrontacją jest rywalizacja pomiędzy Clippers i Jazz. Tutaj jak na tą chwilę również jest remis 2:2. Obydwie drużyny wygrały raz u siebie i raz na wyjeździe, dlatego ciężko określić kto wyjdzie z tej rywalizacji zwycięsko. Atut własnego parkietu nic tutaj nie znaczy. Przejdźmy do głównych aktorów tej rywalizacji. Po stronie Clippers wyróżniają się Chris Paul i Blake Griffin ale nie można zapomnieć o DeAndre Jordan'ie czy Jamal'u Crawford'zie. Kibice Jazzmanów natomiast mogą polegać na fantastycznym Gordon'ie Hayward'zie, Joe Johnson'ie oraz George'u Hill'u. Do gry wrócił także center - Rudy Gobert z nim zespół z Utah na pewno wydaje się mocniejszy. Wszystkie mecze w fazie play-off's pomiędzy tymi drużynami kończą się wynikami "na styk", dlatego wydaje się, że ta rywalizacja potrwa najdłużej i zaprezentuje jeszcze nie jeden thriller.

Widać, że w rywalizacji Clippers vs. Jazz nie brakuje ostrej gry i niesamowitych emocji.

Kolejne spotkania odbędą się dzisiejszej nocy, gdzie może dojść do jednego rozstrzygnięcia, właśnie pomiędzy Rockets i Thunder. Oprócz tego emocji zapewne nie zabraknie w pojedynkach Clippers z Jazz i Spurs z Grizzlies. Za kilka dni wyjaśni się, które 8 drużyn powalczy o Mistrzostwo NBA, a które będą mogły chwile odpocząć, by zacząć przygotowywać się do nowego sezonu. 

continue reading NBA - play-off's pierwsze rozstrzygnięcia.

Walka, emocje, tragedie, bezradność - co słychać w Ligue2.

Walka, emocje, tragedie, bezradność - co słychać w Ligue2.

Najwyższy szczebel rozgrywek we Francji zmierza powoli w decydującą fazę. Ciekawe czy mistrzostwem będzie cieszyć się drużyna z Księstwa Monako wraz z obrońcą Reprezentacji Polski - Kamilem Glikiem, czy może zespół ze stolicy Francji - PSG, w którym sporadycznie występuje Grzegorz Krychowiak. Kibiców znad Loary interesuje również to, kto w nowym sezonie będzie występował w najwyższej klasie rozgrywkowej. Sprawdźmy zatem co dzieje się na zapleczu coraz silniejszej Ligue1.

W Ligue2 rozegrano dotąd 33 z 38 zaplanowanych spotkań w sezonie. Sytuacja w tabeli jest dość zagęszczona, żadna z drużyn nie zapewniła sobie jeszcze 100% awansu do Ligue1 ale też nikt nie pożegnał się z Ligue2 na przynajmniej sezon. Zobaczmy jak prezentują się szanse poszczególnych zespołów na szczycie tabeli jak i na samym dole.
Standardowo zaczynamy od ekip, które nie poczują smaku gry w Ligue1 ale też nie muszą martwić się do samego końca o utrzymanie.  Do  tych  drużyn z pewnością można zaliczyć Niort, GFC Ajaccio, LeHavre, Sochaux, Clermont oraz Bourg Peronnas. Wszystkie te zespoły zdobyły ponad 40 punktów i tylko katastrofa, w postaci serii porażek, mogłaby zepchnąć ich na niższy szczebel rozgrywek. Jednak wydaje się mało prawdopodobne by taki scenariusz miał miejsce. Drużyna z Niort - "Kozice" - w tym sezonie może liczyć na dwójkę ofensywnych piłkarzy - napastnika Ande Dona Ndoh'a (11 bramek) oraz - pomocnika Jimmy'ego Roya (7 asyst). Te osiągnięcia nie pozwalają jednak wierzyć w awans. Inaczej natomiast prezentują się "Le Gaz" w poprzednim sezonie spadli z Ligue1 i raczej nie uda im się awansować z powrotem po tylko jednym sezonie absencji. Drużynie z Ajaccio nie pomogli doświadczeni obrońcy -  Clerc i  Brechet, a najlepszym piłkarzem jest Yoann Court (6 bramek, 7 asyst). Kolejnym zespołem, który nie zawita do elity francuskiej piłki jest klub w którym występował kiedyś Tomasz Wieszczycki czyli LeHavre. Niebiesko-błękitni uzbierali 44 punkty i teoretycznie nie są zagrożeni spadkiem, lecz futbol bywa nieprzewidywalny. W "LeHAC" dobre noty zbiera lewy obrońca Ferland Mendy, to z jego asyst żyją Mathieu Duhamel i Ghislain Gimbert. Kto wie czy Mendy w przyszłym sezonie nie zamieni LeHavre na mocny klub z Ligue 1.
 

Czy Ferland Mendy zostanie nowa gwiazdą Ligue1 ?

Kolejny zmarnowany sezon zalicza także Sochaux, które od 3 sezonów stara się awansować do pierwszej ligi. Kibice "Les Lionceaux" w tym sezonie mogą polegać na napastniku z Madagaskaru - Im'ie Andratsim'ie (14 bramek).

Nie tak miał wyglądać sezon w wykonaniu Sochaux.

Clermont Foot to jeden z niewielu klubów we Francji, którego od kilku sezonów trenerami, a raczej trenerkami są kobiety. Pierwszą była Helen Costa, a teraz jest nią Corinne Diacre. Była reprezentantka Francji notuje jednak słabszy sezon i nie wiadomo czy w przyszłym roku będzie nadal pełnić funkcje pierwszej trenerki. Podobna sytuacja jest w Bourg Peronnas, które jeszcze drży o spokojne wakacje. 

Corinn Diacre - trenerka Clermont Foot.

W ścisłe grono drużyn, które do ostatnich spotkań powalczą o byt w Ligue2 trzeba zaliczyć: Valenciennes, AC Ajaccio, AJ Auxerre, Tours, Orleans, Red Star Paris oraz Stade Laval. Ten ostatni klub ma z pewnością najtrudniejszą sytuację, aż 5 punktów straty do miejsca dającego utrzymanie w Ligue2, na tym etapie rozgrywek to duża strata. Pozycja "LesTangos" nie powinna dziwić jeżeli ich najlepszym strzelcem i asystującym jest 31-letni Mathieu Coutadeur (5 bramek, 4 asysty). Kolejnym zespołem, który może pożegnać się z Ligue2 jest Red Star Paris. Czerwone gwiazdy słabo spisują się w obronie i ataku, a jedyną nadzieją jest Tunezyjczyk - Idriss Mhirsi (8 asyst, 3 bramki). Ostatnią drużyną, która aktualnie znajduje się na miejscu spadkowym jest US Orleans. Kibice klubu znad Loary mają nadzieję że ich ulubieńcy uratują się przed degradacją. Trochę lepsze nastroje mają kibice Tours FC, których przy życiu trzymają Denis Bouanga (12 bramek, 6 asyst), a także Cheik Diarra (7 bramek, 4 asysty). Czy jednak ich postawa wystarczy na utrzymanie w Ligue2? Ostatnie trzy drużyny walczące o utrzymanie się na zapleczu Ligue1 to właśnie niedawni pierwszoligowcy, którzy wyjadaczom francuskiej piłki powinni być znani. Pierwszym jest AC Ajaccio, którzy trzeci sezon z rzędu walczy o utrzymanie w Ligue2. Klub z Korsyki boryka się po raz kolejny z problemami finansowymi i złym zarządzaniem, a taka sytuacja przekłada się na miejsce w tabeli. "L'ours" nie pomaga także Moussa Maazou, który miał odbudować tutaj swoją formę i być nadzieją na lepsze czasy. Coraz gorzej prosperuje także, tak zasłużony i bogaty w piłkarskie talenty, klub z Auxerre. Od pięciu sezonów znajdują się na zapleczu Ligue 1 i raczej szybko tam nie wrócą, co gorsze może okazać się, że podzielą los takich drużyn jak: CS Sedan, US Boulogne czy Evian TG. Warto wspomnieć, że w klubie "AJA" występowali kiedyś Andrzej Szarmach, Tomasz Kłos oraz Ireneusz Jeleń.

Piłkarze Ajaccio (po prawej) i Auxerre (po lewej) nie mają w tym sezonie powodów do dumy.

Valenciennes to kolejny zespół, który przez kilkanaście dobrych sezonów występował w Ligue1 i promował talenty. Od kilku sezonów "Les Atheniens" kończą jednak rozgrywki w drugiej części tabeli i wątpliwy jest szybki powrót do czołówki drużyn z Ligue2. Jeżeli się utrzymają, to nadzieją powinni być Nuno da Costa (napastnik 9 bramek, 2 asysty) i Saliou Ciss (prawy obrońca 8 bramek, 3 asysty).
Teraz zajmiemy się klubami, które plasują się w górnej części tabeli i mają duże szanse na awans do Ligue1. Stade Reims to zespół zajmujący jak na razie 7 miejsce w tabeli. Ma on zaledwie 4 punkty straty do 3 miejsca premiującego awansem do pierwszej klasy rozgrywkowej. Podopieczni Michel'a Der Zakarian'a spisują się w tym sezonie dobrze, zanotowali tylko 8 porażek i stracili zaledwie 32 bramki (2 miejsce pod względem straconych bramek). Najlepszym zawodnikiem "Remois" jest Brazylijczyk - Diego (3 bramki i 6 asyst). 

Diego - nadzieja na lepszą grę Reims.

Amiens najbliżej awansu było w sezonie 2006/07 gdy zajęli 4 miejsce. Teraz są na miejscu 6 i jako beniaminek zachowują duże szanse na zajęcie nawet i 2 miejsca w tabeli. Aboubakar Camara oraz Jonathan Tinhan to najlepsi strzelcy drużyny. Miejmy nadzieję, że do końca sezonu utrzymają formę i na swoich barkach doprowadzą Amiens do Ligue1. Spadkowicz z poprzedniego sezonu - czyli Troyes - wraz z 40-letnim pomocnikiem Benjaminem Nivet chciałoby aby drużyna ze Stade de l'Aube ustabilizowała się w jednych rozgrywkach. Od 14 sezonów Troyes przeżywa prawdziwą sinusoidę pomiędzy Ligue1 a Ligue2. Ostatni raz gdy mogli czuć się spokojnie w pierwszej lidze to sezon 2001/02 (7 miejsce w tabeli) wtedy też Nivet zaliczył pierwszy sezon dla niebiesko-białych. Oprócz wciąż "młodego" Nivet z dobrej strony prezentuje się napastnik - Adama Niane (22 bramki, 5 asyst).

Żywa legenda Troyes - Benjamin Nivet.

Nimes Olympique ostatnio w Ligue1 występowali jeszcze we wczesnych latach 90. i kibice zapewne chcieliby ich znów zobaczyć w najwyższej klasie rozgrywkowej. Płucami i sercem drużyny "Krokodyli" są Rachid Alioui (13 bramek, 6 asyst) oraz Teji Savanier ( 5 bramek, 11 asyst). Nimes zajmuje teraz 4 miejsce i ma zaledwie punkt straty do miejsca zapewniającego awans. Drużyny, które na ten moment znalazłyby się w Ligue1 to RC Lens, Racing Strasbourg oraz Stade Brest. Krwisto-złoci to jedna z francuskich drużyn, których nie trzeba nikomu przedstawiać, jednak od kilku sezonów zamiast gry w pierwszej dziesiątce Ligue1, tułają się tylko na zapleczu tych rozgrywek. Powodem takiego stanu rzeczy były z pewnością kilkukrotne problemy finansowe, które RC Lens powinno już mieć za sobą. Dobrze byłoby aby Krwisto-złoci na dłużej zameldowali się w Ligue1. Jeżeli awansują w tym sezonie to kto wie może tak będzie.

RC Lens piłkarze i kibice czekają na powrót do elity.

Kolejna drużyna, która powoli wraca po wielu problemach sportowych i finansowych to Racing Strasbourg. Zasłużony klub we Francji jest beniaminkiem tegorocznego sezonu Ligue2 i widać, że z kopyta stara się wrócić także do Ligue1. Drugie miejsce w tabeli oraz kilka nowych talentów mogą dać awans do dawno niewidzianego grona pierwszoligowców. Jednym z talentów z pewnością jest Belg - Baptiste Guillaume (7 bramek, 5 asyst).
Lider Ligue2 czyli Stade Brest na tą chwilę spisuje się znakomicie i niewykluczone, że po 4 sezonach absencji znów zobaczymy ich w najwyższej klasie rozgrywkowej. Trener "Les Ty'Zefs"  Jean-Marc Furlan liczy na takich zawodników jak: Neal Maupay (11 bramek 1 asysta), Cristian Battocchio (6 bramek 4 asysty) czy Steeven Joseph-Monrose ( 5 bramek 2 asysty).

Piłkarze Stade Brest mają powody do radości w tym sezonie.

W drugiej klasie rozgrywkowej od niedawna występuje tylko jeden przedstawiciel z polskim paszportem. Jest nim były reprezentant Polski i dobrze znany we francuskim środowisku - Ludovic Obraniak, który po kilkuletniej przygodzie po za granicami Francji, postanowił wrócić. Tym razem wybór padł na AJ Auxerre, w którym jak dotąd zaliczył 16 spotkań i ma 1 asystę. 

Ludovic Obraniak w barwach Auxerre.

Jeszcze zostało trochę punktów do zdobycia w Ligue2 i jak już wspomniałem żaden z zespołów, czy to z górnej czy z dolnej części tabeli, nie może być pewny swojego miejsca do samego końca. Z niecierpliwością będziemy spoglądać zapewne kto powalczy o mistrza Francji jak i na to kto zamelduje się w roli beniaminków w sezonie 2017/18. 

continue reading Walka, emocje, tragedie, bezradność - co słychać w Ligue2.